Palaisipan

“Ayoko na. sawang-sawa na ako sa mga naririnig ko. Nanaisin ko pa ang pumatol na lang sa isang may asawa at maging isang kabit!”

XXX

“Kahit ano pa ang gawin mo at sabihin, hindi mo na ako mapipigilan. Dadalhin ko ang anak ko at kahit kailan ay hindi mo na kami makikita. Paalam!” Mariing sabi ni Clare, sabay bitbit ng maleta at lumabas ng condominium.”

XXX

“Tol, ang sakit-sakit lalo na dito.” Sabay turo sa dibdib ko. “Para’kong pinagbagsakan ng langit at lupa…” Dagdag ko, sabay tungga sa aking baso. Nalasahan ko ang pinaghalong tamis at pait ng alak pagkatapos nitong gumuhit sa aking lalamunan. Makatutulong ito sa paglimot ko.

“Tama na ‘yan tol. Hindi naman sa sinisisi kita, pero, noong una pa man sinabi ko nang tigilan mo na ang pakikipag relasyon sa mga babae’t lalo pa’t kay Clare. May anak na yung tao at sumige ka parin…. Ilang babae na nga ba ang naging dahilan ng pagkakaganyan mo?” Buong pag aalala ni Jay. Bestfriend ko siya. Nasa isang bar kami sa Libis. Siya agad ang tinawagan ko mula kanina… nang iwanan ako ni Clare. Nakilala ko si Jay ng nasa unang taon ako ng aking kurso.

Tama nga si Jay. Ilang babae na nga ba ang nakarelasyon ko at naging dahilan ng pagkabigo ko? Si Maricar. Si Janet. Si Faye, at si Ada. At ngayon nga ay si Clare. Hindi ko lubos maisip kung bakit iniwan ako ni Clare. Sa kabila ng katotohanang minahal ko siya ng lubos at inari kong parang akin ang anak niya sa dati niyang asawa. Ibinigay ko naman lahat ng luho nila. Masaya naman kami. Para’ kaming isang tunay na pamilya. Nag sama kami na parang mag-asawa. Kulang nalang ay kasal. Ipinaglaban ko siya sa kabila ng pagtutol ng maraming tao, lalo na ang papa. Namatay ang aking ama ng may galit kami sa isa’t isa. Alam ko kasi na mahal ko si Clare at para sa akin, iyon lang ang tama at mahalaga.

“Tol, ayos ka lang? Tama na ‘yan. Maraming nagmamahal sayo. Andito pa naman ako para sayo, ‘di kita iiwan. Nag dadal’wang isip ako kung ito na nga ba ang tamang panahon para sabihin ito, but… to hell with it. Kung di ko ito sasabihin ngayon, kelan pa? Mahal kita higit pa sa isang kaibigan, pare!” Wika ni Jay habang nakatitig sa mga mata ko.

“Ha… ha… ha… ‘Di tayo talo, pare… Ano ka ba? Bading ka ba Jay? Ha… ha… ha…” napahalakhak ako sa narinig kay Jay. “Puta pare wag mo naman ako bakla-in, Ha… ha… ha…” natatawa kong sabi.

“Hindi ako nagbibiro ‘Tol, mahal kita. Noon, di ko kayang aminin dahil natatakot akong mawala ka sa’kin… Natatakot akong masira ang ating pagkakaibigan… Natatakot akong iwasan mo… Pero  ngayon gusto kong ipag sigawan sa mundo na mahal kita, mahal na mahal pare.” Litanya ni Jay habang mahigpit na hawak ang aking kamay.

XXX

Habang sakay ng Ford Escape ni Jay, wala kaming kibuan. Si Jay na mismo ang bumasag sa katahimikan. “Pare, ung mag nasabi ko kanina…”

“… Wag ka na mag paliwanag pare, wala ‘yun.” Agap ko upang hindi na humaba ang usapan.

XXX

Nang makapasok na kami sa loob ng bahay niya ay biglang hinawakan niya ang aking dalawang kamay, hinarap niya ako at sa halos pabulong na boses ay muli siyang nagpaliwanag. “Ano ka ba? Manhid ka ba? Totoo ang mga sinabi ko sayo kanina.” Pagsuyo niyang muli sa akin.

Magsasalita pa sana ako ngunit mabilis niya akong hinalikan sa aking labi. Iba ang halik niya. Mainit at may kakaibang sarap. Malayo sa mga halik nina Maricar, Janet, Faye, Ada, at Clare.

“Putang ina! mali ito, imoral ito.” Tutol ng isip ko, pero hindi ng katawan ko.

Sa mga labi ko…

Sa leeg…

Pababa…

Hanggang madarang na ako sa apoy…

Hindi ko maikakaila…

Gumanti narin ako ng halik…

Umaapoy, nagliliyab ang aming mga katawan…

Hanggang sa kaming dalawa ay maupos…

XXX

Kinaumagahan, di ko alam ang gagawin. Parang gusto kong masuka. Litung-lito ako. Hindi ako makapaniwala sa kababuyang nagyari sa pagitan namin ni Jay. Nagtungo ako sa banyo upang makapag-shower. Pinilit kong alisin nang sabon ang laway, pawis, at kung ano mang alaala ng nakalipas na gabi…

“Pare, mahal kita. Handa akong ipaglaban ka sa buong mundo…”

Hindi ko na pinatapos si Jay. Itinulak ko siya. Mabilis na isinuot ang aking mga damit at tumakbo palabas ng bahay.

XXX

Makalipas ang limang taon.

“Pa, kamusta ka na?” Tanong ko habang nakaharap sa puntod ng aking ama. Katabi ko si Jay… May kargang isang taong gulang na bata. Kung titignan, isa kaming masayang pamilya…. Totoo!  Walang biro… Isa na kaming masayang pamilya. Ginawa ko lang ang tama. Namuhay na ako ng tahimik at walang pag kutya ng ibang tao. Ibinigay at ipinakita sa akin ni Jay ang tunay na kahulugan ng salitang “tama” sa pamamagitan ng tunay at wagas niyang pag-ibig. Nangibang bansa kami at nagpakasal, at ngayon ay may isa na kaming anak.

Sandali… nasabi ko na ba ang pangalan ko?

Ako si Maria Kathleen May Eustaquio.

Isang Gabriella.

Musa.

Lakambini.

Babae.

XXX

Ang orihinal na konsepto ng kuwentong ito

ay mula sa panulat ni

Miss Niña Jane Lee

na nailathala sa magasing Recess

ng West Visayas State University

sa ilalim ng Forum-Dimensions Publication

circa 2004

~ ni mrbluelady sa Hulyo 4, 2009.